بطری های شراب به طور کلی 750 میلی لیتر (75 سی سی) هستند و نه یک لیتر (1000 میلی لیتر). این استثنا از کجا می آید؟ ظرفیت یک بطری شراب در قرن نوزدهم استاندارد شد و سپس عجیبترین توضیحات برای این واقعیت به وجود آمد که مطابق با:
- ظرفیت ریه یک شیشه ساز
- میانگین مصرف در طول یک وعده غذایی
- بهترین ظرفیت برای حفظ شراب
- سهولت حمل و نقل …
- هیچ کدام از موارد بالا
این به سادگی یک سازمان عملی با پایه تاریخی است: در آن زمان مشتریان اصلی شراب سازان فرانسوی انگلیسی ها بودند. اما آنها هرگز سیستم اندازه گیری مشابه فرانسوی ها را اتخاذ نکردند. واحد حجم انگلیسی «گالن امپراتوری» بود که دقیقاً معادل 4.54609 لیتر بود. برای ساده کردن محاسبات در تبدیل، آنها شراب بوردو را در بشکه های 225 لیتری، یعنی دقیقا 50 گالن، تقریبا 300 بطری 750 میلی لیتری (75 سانتی متر مکعب) حمل کردند. از آنجایی که محاسبه آسان تر بود، آنها پذیرفتند که یک بشکه = 50 گالن = 300 بطری. به این ترتیب یک گالن با 6 بطری مطابقت داشت. در واقع، به همین دلیل است که حتی امروزه، جعبه های شراب به طور کلی حاوی 6 یا 12 بطری است. شراب هم فرهنگ است!
علاقه به اثرات بالقوه مرتبط با سلامت مصرف متعادل الکل و بهویژه آبجو در حال افزایش است. این بررسی ارزیابی اثرات مرتبط با آبجو بر عوامل خطر قلبیعروقی و متابولیک را ارائه میدهد تا سطح مصرفی که میتواند "متوسط" در نظر گرفته شود، شناسایی شود. ما تمامی مطالعات بالینی آیندهنگر و مرورهای سیستماتیکی که اثرات سلامتی آبجو را از ژانویه ۲۰۰۷ تا آوریل ۲۰۲۰ منتشر کرده بودند، شناسایی کردیم. از شش مطالعه انتخابشده، پنج مطالعه اثر محافظتی مصرف متعادل الکل بر بیماریهای قلبیعروقی (آبجو تا ۳۸۵ گرم در هفته) را نسبت به افرادی که از الکل خودداری میکنند یا بهطور گاهبهگاه مینوشند، یافتند. چهار مقاله از پنج مقاله ارتباطی بین مصرف متعادل الکل (مصرف آبجو به میزان ۸۴ گرم الکل در هفته) و کاهش خطر مرگ و میر نشان دادند. ما نتیجهگیری کردیم که مصرف متعادل آبجو به میزان حداکثر ۱۶ گرم الکل در روز (۱ نوشیدنی در روز) برای زنان و ۲۸ گرم در روز (۱-۲ نوشیدنی در روز) برای مردان با کاهش بروز بیماریهای قلبیعروقی و مرگ و میر کلی، در کنار سایر مزایای سلامت متابولیک، مرتبط است.
مقاله کامل را به زبان انگلیسی در سایت زیر مشاهده کنید:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33803089/
در روایات آمده است که مکان شراب خوار نباید غصبی باشد و باید خلوتی دنج و عاری از هیاهو باشد و چنانچه هنگام باده نوشی الحان خوش آهنگ در فضا مترنم گردد لذت باده نوشی دوچندان گردد. می نوشی با حضور مطربان مباح است و نشاطی افزونتر فراهم آورد که باده نوش به نهایت سرخوشی رسد و غم دنیا برای کوتاه زمانی فراموش گرداند .
شراب نوشیدن با شکم سیر ضایع کردن مال و حال است و مکروه باشد که باید به شدت از آن پرهیز نمود. از خوردن شراب با شکم خالی نیز باید اکیدا دوری جست و اطبا تجویز نموده اند که هنگام باده نوشی باید از مزه جات نشاط آور بهره جست و به یمن آنها ذائقه را خوش نمود.
باید قبل ازنوشیدن شراب آن را بویید چون بوی بهشت دهد و ثواب اخروی را افزون نماید. شراب را نبایست در پیاله های فراخ نوشند که هرچه پیمانه خرد تر باشد دفعات بیشتری بوسه بر لب جام زنند و کامی بیشتر از باده گیرند .شراب را باید آهسته و پیوسته نوشید و یکجا سرکشیدن باده کاری عبث و بیهوده است و نباید به عرق خواران که پیمانه یکجا سرکشند تاسی نمود .باید قبل از شراب نوشی از نوشیدن چای و قهوه و سایر مایعات گوارا اجتناب نمود چون شراب را از جلوه اندازند و تا آب هست تیمم باطل است .خوردن شراب با کباب و علی الخصوص جوجه کباب یا بال مرغ واجب کفائیست و رعایت آن بر مومنین فرض است. حکما اندرز داده اند هرکس شباهنگام در جایی باده نوشی کند و مست گردد بهتر است همانجا سر بر بالین نهد که مستانه درشب بیرون رفتن از عقل به دور است و به آزار دزدان و پاچه گیری سگان و شماتت داروغه نیارزد که این فقرات، مستی را زائل کند و حرمت مستان را نیز خدشه دار گرداند. مستان باید هماره این پند "مولانا جلال الدین" را آویز گوش سازند که فرموده است:
