۱۵ آوریل، در سراسر جهان به عنوان روز جهانی هنر شناخته میشود و بهانهای است برای توجه به هنر و جامعه هنری.
یک جشن بینالمللی هنرهای زیبا است که توسط انجمن بینالمللی هنربه منظور ارتقاء آگاهی از فعالیتهای خلاقانه در سراسر جهان اعلام شدهاست.
*این تاریخ به افتخار تولد لئوناردو داوینچی تعیین شد. داوینچی به عنوان نماد صلح جهانی، آزادی بیان، بردباری، برادری و چندفرهنگی و همچنین اهمیت هنر برای سایر زمینهها انتخاب شد.*
لئوناردو دا وینچی متولد 15 آوریل 1452 دانشمند ، نقاش ، مجسمه ساز ، معمار ، موسیقی دان ، ریاضی دان ، مهندس ، مخترع ، آناتومیست ، زمین شناس ، نقشه کش ، گیاه شناس و نویسنده ایتالیایی دوره رنسانس بود. نبوغ او شاید بیش از هر چیز دیگری مورد توجه بوده است. لئوناردو معمولا به عنوان نمونه بارز یک مرد رنسانس شناسانده می شود. از او به طور گسترده بزرگترین نقاش تاریخ یاد می کنند. عده ای نیز او را با استعدادترین شخصی می دانند که تاکنون در این جهان زندگی کرده است
هنر، خلاقیت و نوآوری را برای همه مردم در سراسر جهان به ارمغان میآورد، به آنها کمک میکند دنیا را به شیوهای جدید تجربه کنند و به زندگی انسان رنگ و نور میبخشد؛ در نتیجه هنر یکی از مهمترین مفاهیم در زندگی ما و یکی از نابترین عناصر در سعادت انسان است.
رویدادها و جشنهایی که هرسال در این روز برگزار میشود، به تحکیم پیوند بین مردم و هنر کمک میکند، آگاهی بیشتر از هنر و انواع آن را تقویت میکند و سهم هنرمندان در جامعه را برجسته میسازد.
هنر ایران یکی از غنیترین میراثهای هنری در تاریخ جهان است و دربرگیرندهٔ بسیاری از رشتهها از جمله معماری، نقاشی، بافندگی، سفالگری، موسیقی، رقص، خوشنویسی، فلزکاری و نزدیک ۳۰۰۰ گونهٔ هنر مختلف در ۴۰۰ گروه هنری است.
*هنر هخامنشی نابترین فرم هنر خاورمیانهٔ باستان و اوج آن بودهاست. همچنین دوران هخامنشی نمایندهٔ بالاترین درجهٔ قدرت سیاسی است که ایرانیان در طول تاریخ به آن رسیدهاند.* پس از آن، ایرانیان هرگز همان درجهٔ چیرگی را بر مردم آسیای غربی و مناطقی از شمال آفریقا اعمال نکردند. دورانی که هنر هخامنشی نیز به واسطهٔ این قدرت سیاسی، گسترش یافت.
ساسانیان نقشی برجسته در پدیداری هنر اروپایی و آسیایی در دورههای میانه داشتند. بخش بیشینه چیزی که امروزه به نام دوران طلایی اسلام در زمینهٔ هنر، معماری، موسیقی و دیگر زمینهها شناخته میشود، از ساسانیان به جهان اسلام منتقل و برده شد.
هنر دوره صفوی دوران درخشان هنر ایران است. هنر این دوره در بسیاری از زمینهها، ادامهٔ دوران طلایی هنر دربار تیموریان است.هنر ایران در این دوره در زمینههای معماری، نگارگری، خوشنویسی، قالیبافی، فلزکاری، سفالگری، پارچهآرایی و … نمایانگر میشود. از هنرمندان دوره صفوی، کمالالدین بهزاد، رضا عباسی، میرعماد، آقامیرک و حسین بنا اصفهانی قابل ذکر هستند.
نوگرایی، در هنر ایران، قدرت گرفتهاست و مهمترین تحول در نوگرایی هنری در این کشور، حاصل تغییرات اجتماعی انجام شده توسط رضاشاه پهلوی است. حدوداً در میان سالهای ۱۳۲۸ تا ۱۳۵۸، هنر نوین در ایران رشد قابل توجهی کرد و بسیاری از هنرمندان نامی معاصر این کشور، در آن دوران رشد و شکوفایی داشتند.
روزنامه گاردین اعلام داشتهاست که آثار موزه هنرهای معاصر تهران، بزرگترین گنجینهٔ هنر مدرن در بیرون از آمریکا و اروپای غربی است. در دوران شاهنشاهی پهلوی، گالریهای خصوصی راهاندازی شدند و وزارت فرهنگ و هنر نیز جشنوارههای سالیانهای را برگزار کرد* . جشن هنر شیراز از همان دوران آغازینش با توجه به ابتکار گماشتگی و گوناگونی برنامههایش در میان جشنوارههای موسیقی بینالمللی موجود، برجسته بود.
گرد آورنده: شکوفه صالحی
کانال تلگرامی قلم بیداری :darvishane49@
